زمانی که تنها پدیده‌های درونی را مشاهده می‌کنیم، شاید که با کر و لال‌ها قابل مقایسه باشیم، همان‌ها که از طریق جنبش لبان واژه‌هایی را که نمی‌شنوند حدس می‌زنند. از پدیده‌های مربوط به حس‌ درونی، وجود پدیده‌های نامرئی و متفاوت را نتیجه می‌گیریم، {پدیده‌هایی} که درک توانستیم کرد اگر وسیله‌ی مشاهده‌ی ما مناسب بود، همان‌ها که جریان عصبی خوانده می‌شود.

ما از هیچ اندام حساس و ظریفی برای این دنیای درونی برخوردار نیستیم، پس یک پیچیدگی هزار لایه را همچون وحدتی حس می‌کنیم؛ پس آنجا که هر دلیل جنبش و دگرگونی بر ما پوشیده می‌ماند، نسبت میان علت و معلول را وارد می‌کنیم- توالی اندیشه‌ها و احساسات تنها {ترتیب} مرئی شدن آن‌ها در آگاهی است. این که این توالی ربطی به یک زنجیره‌ی علّی داشته باشد کاملا باورناپذیر است؛ آگاهی هرگز برای ما نمونه‌ای از علت و معلول را فراهم نیاورده است.

 

 

برچیده از کتاب «اراده‌ی قدرت»

نوشته‌: فردریش نیچه / ترجمه: مجید شریف

ص 415

 

پیام رنجبران (وبلاگ سیناپس)



بهترین کتاب‌هایی که سال 98 خواندم!


برچسب ها: اراده قدرت ، اراده قدرت نیچه ، مجید شریف ، علت و معلول ، آگاهی ، علیت ، کتاب اراده قدرت ،

نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic