فیلم: به هنگام سقوط

کارگردان: ماگنوس مه‌یر آرنسن

محصول 2018 نروژ

*

بی‌پرده با خود

پیام رنجبران


«ماگنوس مه‌یر آرنسن» فیلم‌ساز متولد سال 1981 لهستان، تجارب فراوانی در زمینه‌ی ساخت فیلم مستند و داستانی با موضوعات متفاوت دارد، اما «به هنگام سقوط» نخستین ساخته‌ی بلند اوست. فیلم با صحنه‌ای آغاز می‌شود که «جوچیم» شخصیت اصلی داستان- مردی سی و چند ساله- مشغول شرح کابوس‌هایش است، خیلی زود متوجه می‌شویم که او در مطب روانپزشک نشسته و این توضیحات برای اوست و بعدتر درمی‌یابیم که زندگی‌اش نیز دست کمی از کابوس‌هایی که می‌بیند ندارد. ماجرا از این قرار است که «جوچیم» در حال دست و پنجه نرم کردن با بیماری اعتیاد است، و ما از آن بخشی وارد ماجرا شده‌ایم که او پی برده وقتی مواد مصرف نمی‌کند حال و روز بهتری دارد و خودش هم به آن اقرار می‌کند اما معتقد است خود به تنهایی می‌تواند از پس قضیه برآید. در این اثنا همسر سابقش چون در خانه‌اش مواد نگهداری می‌کرده دستگیر و روانه‌ی زندان شده و حالا حضانت تنها فرزند‌شان که جوچیم نیز او را تا به‌حال از نزدیک ندیده به عهده‌‌اش می‌افتد. بعد از کش و قوس‌هایی و با وجود این‌که چه مراکز دولتی و چه خانواده‌ی جوچیم قصد کمک کردن و نگهداری از کودک را دارند اما او تصمیم می‌گیرد که بچه را پیش خود نگه دارد. از این‌رو در گام نخست می‌بایست فکری به حال اعتیادش بکند پس اقدام به ترک مصرف مواد می‌کند اما جریان به این سادگی‌ها نیست و پیش نمی‌رود. «به هنگام سقوط» با وجود این‌که نخستین فیلم بلند آرنسن محسوب می‌شود اما فیلم خوب، آموزنده و در برخی لحظات به لحاظ عاطفی و احساسی تاثیرگذار است و در کل می‌توانیم این فیلم را شسته رفته و تمیز بخوانیم. کارگردان جوان فیلم مدیوم سینما را می‌شناسد، از قاب‌هایی که می‌بندد سر درمی‌آورد، درک موسیقیایی داشته و همچنین از مصالحی که در دست دارد به خوبی بهره می‌برد و از همه مهم‌تر این‌که با واقعیتِ سخت، سمج، منجمد و به شدت لغزنده به خوبی آشناست؛ به دیگر زبان او می‌داند درباره‌ی چه موضوعی در حال فیلم ساختن است از این‌رو پس از ورود بچه به زندگی جوچیم و تقبل مسئولیتش از سوی او، کارگردان با این مساله به صورت احساسی و فانتزی‌وار برخورد نمی‌کند و جوگیر نیز نمی‌شود چرا که خیلی خوب می‌داند مهر پدری و این سنخ احساسات یک موضوع است و بیماری اعتیاد که قدرت هولناکش همه‌ی درمانگران را همیشه به چالش‌ کشانده موضوع دیگری؛ برخورد او با مساله کاملاً شعوری و منطقی است: جوچیم به فرزندش علاقه دارد و تمام سعی‌اش را می‌کند تا برایش پدری خوبی باشد اما واقعیت این است که خودش نیاز به کمک دارد و آیا او، خود به این نتیجه خواهد رسید؟




پیام رنجبران(وبلاگ سیناپس)


پی‌نگار:

این یادداشت اردیبهشت 98 در ماهنامه صدبرگ، در مروری بر فیلم‌های به نمایش درآمده‌ی جشنواره جهانی فیلم فجر، منتشر شده است.








فیلم: به هنگام سقوط/ کارگردان: ماگنوس مه‌یر آرنسن/ فیلمنامه‌نویسان: ماگنوس مه‌یر آرنسن، کریستین لندرمارک/ بازیگران: پربن هودنلند، الکساندر گیرپن، ماریوس آندال پدرسن



برچسب ها: نقد فیلم به هنگام سقوط ، فیلم با موضوع اعتیاد ، نقد فیلم As I Fall ، نقد فیلم nar jeg faller ، : ماگنوس مه‌یر آرنسن ، Magnus Meyer Arnesen ، سینمای نروژ ،

 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.