جمعه 7 تیر 1398

کارِ فلسفه (ژیل دلوز)

   نوشته شده توسط: پیام رنجبران    نوع مطلب :پارگراف‌های مورد علاقه‌ام ،


هنگامی که کسی می‌پرسد فلسفه به چه کار می‌آید، پاسخ باید ستیزه‌جویانه باشد، چرا که پرسش کنایه‌آمیز و نیش‌دار است. فلسفه نه به دولت خدمت می‌کند و نه به کلیسا، که هر دو دغدغه‌های دیگری دارند. فلسفه به خدمتِ هیچ‌ قوه‌ی مستقری درنمی‌آید. کارِ فلسفه ناراحت‌کردن است. فلسفه‌ای که هیچ‌کس را ناراحت نکند و با هیچ‌کس ضدیت نورزد فلسفه نیست. کارِ فلسفه آزردنِ حماقت است، فلسفه حماقت را به چیزی شرم‌آور تبدیل می‌کند. فلسفه کاربردی ندارد جز افشا‌کردن پستی‌های اندیشه در تمامی اَشکالش. آیا جز فلسفه رشته‌ای هست که به نقدِ تمامیِ راز‌آمیزگری‌ها، هر خاستگاه و هدفی که داشته باشند، همت گمارد؟ افشا کردنِ همه‌ی خیال‌/‌داستان‌هایی که بدونِ آن‌ها نیروهای واکنش‌گر چیرگی نمی‌یابند. افشای این معجون حماقت و پستی در رازآمیزگری، که همدستیِ شگفت‌انگیزِ قربانیان و عاملان را نیز موجب می‌شود. و سرانجام تبدیل کردنِ اندیشه به چیزی ستیزه‌جو، کنش‌گر و آری‌گو.

 

 

برچیده از کتاب «نیچه و فلسفه»

نوشته‌ی «ژیل دلوز»

ترجمه‌ی «عادل مشایخی»

ص 187

 

پیام رنجبران(وبلاگ سیناپس)


معرفی و پیشنهاد کتاب و رمان (اینجا)


برچسب ها: کار فلسفه ژیل دلوز ، نیچه و فلسفه ژیل دلوز ، فلسفه ، کتاب نیچه و فلسفه ،

سارا
یکشنبه 9 تیر 1398 09:09 ق.ظ
وبلاگ قشنگیه
به منم سر بزنید
پاسخ پیام رنجبران :

درود بر شما
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.