تبلیغات
سیناپس - نقد فیلم: دولتوف DOVLATOV (تبعید با یک چمدان خاطره)
چهارشنبه 9 خرداد 1397

نقد فیلم: دولتوف DOVLATOV (تبعید با یک چمدان خاطره)

   نوشته شده توسط: پیام رنجبران    نوع مطلب :پیام رنجبران(نقد فیلم) ،



DOVLATOV


تبعید با یک چمدان خاطره


 پیام رنجبران



برای انزجاری عمیق افاقه می‌کند، فقط کافی‌ست به زندگی و سرنوشت خیل کثیری از نویسندگان و اندیشه‌ورزانی که توسط برداشت‌های سودازده‌ی نظام‌ها از فلسفه‌ی مارکسیسم زندانی، تبعید، تحقیر و اعدام شدند نگاهی بیندازیم، همین برای تنفری عمیق از هر شاکله‌، نظام یا حاکمی که چنین رنگ‌و‌بویی دارد افاقه می‌کند، ویتنام، کره‌‌شمالی، کامبوج، لهستان، مجارستان، چک، اسلواکی، چین، آلبانی، کوبا، آلمان، بلغارستان...و در صدرش شوروی سابق که نتیجه‌اش مجموعه‌ی کاملی‌ست از فجایع ننگین ضدانسانی برای تاریخ بشر؛ آیا هنوز جایی برای آزمودن باقی مانده است؟ فیلم «دولتوف» به کارگردانی درخشان «الکسی گرمن جونیور» در پیوند با واقعیت روایت شش روز از زندگی «سرگئی دولتوف» روزنامه‌نگار و نویسنده‌ی روس در ماه نوامبر سال 1971 است، روایت شش‌روزه‌‌ی زندگی یکی از همین نویسندگان گیرافتاده در جو خفقان‌‌آور یاد شده توسط حزب کمونیسم شوروی که به کابوس می‌ماند و پرسه‌زنی‌های خیال‌گونه‌ی دولتوف در شهر یادآور و به مثابه‌ی زیستن در چنین رویای دهشتناکی ست، تجربه‌‌ی لحظات و تاثیرات‌ آن بر روح و روانش و البته بر سایر هنرمندان، روشنفکران، نویسندگان و شاعران آن برهه‌، به عنوان مثال «برودسکی» شاعر اخراج شده از روسیه و برنده‌ی جایزه نوبل سال 1987 نیز در فیلم حضور دارد؛ «دولتوف» نویسنده‌ای آرمان‌گراست که جز نوشتن کاری نمی‌داند و برای ورود به کانون نویسندگان، وجود خارجی داشتن در کشورش، همچنین امرار معاش می‌بایست در راستای اهداف حزب کمونیست دست به ملاحظات زیادی در نوشته‌هایش بزند، نویسنده‌ای که وقتی سردبیر مجله از او می‌خواهد لعاب شادتری به اشعارش بدهد- که یعنی حال ما خوب است- در پاسخ می‌گوید:«من هر روز با کابوس از خواب بیدار می‌شوم!» -حالا اگر هر روز در کابوس زندگی کنی چه خواهی نوشت؟- جایی دیگر از سردبیر مجله می‌شنود کاغذِ نوشته‌های نویسنده‌هایی را که آثارشان چاپ نمی‌شود برای چرک‌نویس به مدارس داده‌اند، دولتوف در پرسه‌زنی‌هایش وقتی وارد حیاط مدرسه می‌شود همه‌ی این کاغذها پخش‌و‌پلا روی زمین ریخته شده‌اند، او شروع به خواندن اسامی زیرپا افتاده‌ی دوستانش می‌کند که همگی نویسنده‌ها و شعرای آن دوران و به قول برودسکی آخرین نسل برای نجات ادبیات روس هستند، بدین‌سان یکی از عجیب‌ترین و ماندگارترین نماهای سینما در سال‌های اخیر شکل می‌گیرد.

«سرگئی دولتوف» متولد سال 1941، شهر یوفا در شوروی است، دوران سربازی‌اش به‌عنوان نگهبان زندان در یکی از زندان‌های مخوف شوروی گذارند، وقتی به نویسندگی پرداخت برای چاپ نوشته‌هایش با مشکلات و محدودیت‌های فراوان فضای بغایت بسته‌ و ایدئولوژیک شوروی مواجه شد تا جایی که آثارش را برای انتشار به اروپای غربی فرستاد اما سازمان اطلاعات شوروی از قضیه باخبر شد و آن‌را مخالف با منافع ملی دانست و دولتوف را دستگیر و محاکمه کرد؛ در نهایت او تنها با یک چمدان به غرب تبعیدی خودخواسته شد و در آن‌جا دوازده جلد کتاب به انگلیسی منتشر کرد و در 48 سالگی درگذشت. از این نویسنده مجموعه داستان «چمدان» که با فرمی خاطره‌- داستانی قصه‌ی مهاجرتش از شوروی به غرب است و همان‌وقت در آمریکا به چاپ رسیده به زبان فارسی ترجمه شده است.


 


پیام رنجبران(وبلاگ سیناپس)



فیلم: دولتوف / کارگردان: الکسی گرمن جونیور/ نویسنده: الکسی گرمن جونیور، یولیا توپیکینا/ بازیگران: میلان ماریچ، دنیلا کوزلوفسکی، هلنا سویکا / کشور: روسیه، لهستان، صربستان



فهرست پیشنهادی رمان و کتاب (کتابخانه‌ی سیناپس)



برچسب ها: نقد فیلم دولتوف ، نقد فیلم DOVLATOV ، فیلم شاعران نویسندگان تبعیدی شوروی ، فیلم برودسکی دولتوف ، نقد دولتوف الکسی گرمن جونیور ، کتابهایی که باید بخوانیم ، نقد فیلم دولتوف میلان ماریچ ،

 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.